Want kinderen wilden op eigen benen staan. Maar hoe? Verkering hebben, graag willen trouwen. Maar dat ging niet. Geen woning te krijgen. Ik ken mensen die om die reden 9 jaar verloofd zijn geweest. Pas toen kwam er een woning beschikbaar.
Jullie kennen vast ook dit soort voorbeelden, misschien wel van jezelf.
Mijn oudste broer uit 1940 ging trouwen en kon inwonen op zolder bij zijn vrouw haar oma in Rotterdam Hillegersberg. Ze hadden daar een eigen verdieping met keukentje. De toilet was op de verdieping van oma.
Met de grote toestroom van mensen uit het buitenland hebben we nu weer te maken met een enorme woningnood. Maar echt bouwen gebeurde niet.
Dus staan mensen jaren ingeschreven voor een woning. Oude tijden keren terug.
Zo ook onze kleindochter. Vaste baan in het ziekenhuis, jaren ingeschreven. Graag op zichzelf, maar dat ging niet. En toen……toen gebeurde het. Ze heeft een woning!
Een hele mooie koopwoning in Capelle aan den IJssel, waar ze geboren en getogen is. En waar ze ook in het ziekenhuis werkt. Een lot uit de loterij.
Onze kleindochter en ik hebben de laatste tijd 8 woningen bezichtigd. Er was heel veel belangstelling, soms wel 30 geinteresseerden. En het overbieden was bizar. Tienduizenden euro’s meer dan de vraagprijs! Dus het kan, hard zoeken, veel sparen en geluk hebben.
De woning die ze heeft gekocht is haar gegund, een vriend woonde er. Niets overbieden. Eind februari is de overdracht bij de notaris, dan krijgt ze de sleutel.
En Oma? Die kan niet wachten om met haar inkopen te doen.
foto van Jan