Zuslief en ik doen niet alleen leuke dingen samen, óók de mindere. Gedeelde smart is toch halve. Om beurten gaan we de cabine in voor de mammografie, die op z’n zachts gezegd onprettig is.
Binnen 10 werkdagen ontvangt u per brief de uitslag.
Twee dagen later krijg ik een belletje van mijn huisarts: “Er is een afwijking gezien, u ontvangt een verwijzing voor verder onderzoek”. Een beetje overdonderd check ik m’n mail en maak een afspraak. Weer twee dagen later meld ik mij aan de balie van de afdeling radiologie. Dit keer gelukkig alleen met linkerborst onder de ‘plet-plaat’. Ik zeg hoe onprettig ik het vind en verbaas mij erover wie zo’n vrouwonvriendelijk apparaat heeft bedacht? “Wij zijn er juist heel blij mee.” Verbaasd kijk ik naar de verpleegkundige, omdat ik een meelevend knikje verwacht dat uitblijft. “Hier redden we levens mee”. Tja, dan sta je wel even met je mond vol tanden in je blote borsten!
Zowel de mammografie als de echo laten een afwijking zien, waarna een biopt onder plaatselijke verdoving volgt voor verder onderzoek. Pas de volgende middag krijg ik de uitslag. De dag daarna duurt lang en mijn gedachten gaan alle kanten op; behalve de goede. Het belletje de volgende dag is kort en krachtig: Een goedaardige tumor die we kunnen verwijderen via de Mirabelprocedure.
Ik ben blij dat ik mij toen (2024) door Zuslief heb laten overhalen om mee te doen aan het borstbevolkingsonderzoek, ik liep er steeds voor weg…
Komende week staat weer een nieuw borstonderzoek ingepland. Want ook al is het onderzoek geen pretje, de woorden van de verpleegkundige dreunen nog altijd na: “We redden hier levens mee”!!!
Veel sterkte namens Fief aan allen die in een behandeltraject zitten...