Ze wilden weten hoe je met vervelende dingen, die je met oud worden tegenkomt, omgaat. Ik, niet meer zo piep en de oudste van onze redacteuren, kon daar vast wel iets over schrijven. Ik maak wel een lijstje, want ‘ouwe-taarten-kwalen’ zijn ook mij niet bespaard gebleven.
Te doen
Het begon toen ik geen hoge hakken meer kon dragen. Dat was nog te doen.
Mijn gebit: ik kreeg kronen, bruggen en uiteindelijk een frame. Ook nog te doen, hoewel die laatste bij een verkeerde kauwbeweging toch even weer niet lekker zit.
Jarenlang tenniste ik met vrienden. Door corona viel ons groepje uit elkaar en na corona was ik te oud om een nieuw groepje te vormen.
Hetzelfde was het met golfen, de een na de ander ging wat mankeren. Te veel haakten af en werd maar lid van de Jeu de boules-club.
Door ingezakte rugwervels is mijn lengte nu 1.55m en gebruik ik een krukje om iets te pakken waar ik niet bij kan.
Afspraken opschrijven, vergeten in mijn agenda te kijken, tja…... problemen.
‘s Avonds rij ik geen auto, maar heb lieve vriendinnen die me dan ophalen.
De computer gebruik ik elke dag, schrijf, doe de administratie en bij ingewikkelde zaken springt mijn dochter bij.
Ik heb een hulp voor in huis en iemand die de tuin bijhoudt dat ik helaas niet meer kan.
Dus leef ik maar door, accepteer de vervelende dingen, maak er het beste van en
hou ik de zonzij…..!