Halverwege voelde ik me ineens licht in mijn hoofd. “Even doorzetten,” dacht ik, Maar het werd alleen maar erger. Mijn hart bonkte, ik voelde me misselijk en zweten deed ik ineens niet meer. Alles leek een beetje ver weg. Ik zag een bankje en nam even pauze.
Op tijd gezien
Gelukkig was er een vrouw die me zag zitten en meteen doorhad dat het mis was. Ze bracht gaf me water en legde een natte doek in mijn nek. Ze bleek een verpleegkundige te zijn en vermoedde een hitteberoerte. Een paar graden warmer, en het had heel anders kunnen aflopen.
“Ik dacht altijd: even doorzetten. Maar dat is precies waar het fout gaat.”
Niet alleen iets voor anderen
Wat ik vooral lastig vond? Dat ik de signalen niet herkende. Ik dacht dat ik gewoon moe was of wat oververhit. Je hoort wel eens over zonnesteken of hitteberoertes, maar ik dacht dat het iets is voor topsporters of hele warme landen. Niet voor mij, gewoon aan de wandel, in mijn eigen omgeving.
Wees lief voor jezelf
Sindsdien ben ik veel voorzichtiger. Ik drink nu meer water, zoek de schaduw op en stel uit wat niet per se hoeft. De zomer is heerlijk – zolang je naar je lichaam blijft luisteren. Dus word je duizelig, misselijk of voel je je ver weg tijdens een warme dag? Stop dan meteen en zoek verkoeling.