Ook vorige week stapte ze op de fiets. Ze reed het dorp uit en fietste over een pad tussen de maïsvelden. Er was niemand te zien. Ineens zag ze een jongeman in het gras zitten. Het leek alsof er iets ‘mis’ was…
Mijn zus stapte af en vroeg of ze kon helpen. De man praatte onduidelijk. Het leek alsof hij te veel gedronken had. Er kwam een andere mevrouw aanlopen die vroeg wat er hand was. Zij sprak de man aan en merkte dat hij Engels sprak. Hij leek geen duidelijk antwoord te kunnen geven. Gelukkig reed er een auto langs, het was de buurman van mijn zus. Hij stopte en vroeg wat er aan de hand was. De buurman vertrouwde de situatie niet en belde direct 112.
Het bleek goed mis te zijn. Binnen tien minuten vloog er een politiehelikopter in de lucht. Ook kwamen er meteen vier politieauto's aan. De jongeman schrok en rende het maïsveld in. De politie ging achter hem aan en pakte hem op. De man bleek een gewapende crimineel te zijn.
Mijn zus zat thuis nog te trillen op de bank van de schrik. De politie kwam nog even bij haar langs om te kijken of ze in orde was. Ze drukte mijn zus op het hart:
"Mevrouw, u bent te goedgelovig. Doe dit alstublieft nooit meer. Rij de volgende keer door en stop niet, ook al bedoelt u het goed."
Moet je daar nou 87 jaar voor worden? Ze wilde iemand helpen, maar daar kun je nu blijkbaar niet voorzichtiger genoeg mee zijn.
Foto Jan studio