Op zoek
Nadat Els stopte met werken, ging ze op zoek naar vrijwilligerswerk. Daardoor kwam ze terecht bij een vacature voor gastvrouw in het ziekenhuis. Uit een gesprek met de vrijwilligerscoördinator bleek dat dit werk misschien wel iets voor haar zou zijn: Mensen begeleiden die opgenomen worden. Ze op hun gemak stellen. Dat had ze altijd al graag gedaan. Na een ochtend meegelopen te hebben, was ze helemaal enthousiast.
Iedere maandagochtend
En daarna zat Els iedere maandagochtend van 8 tot 12 uur samen met een collega-gastvrouw bij de tafel met het bordje: Voor opname kunt u zich hier melden. Ze kregen een lijst met namen van mensen die opgenomen werden die ochtend. Vaak patiënten voor de afdeling Orthopedie. De gastvrouwen namen een tas of krukken over en brachten de patiënten naar de opnamelounge.
Maar ook ouders met kinderen voor de Kinderafdeling: Een fijne afdeling, waar de patiëntjes lief werden ontvangen. Soms werd er iemand binnengereden door een taxichauffeur. Dan vroeg Els: Bent u alleen? Kan ik iets voor u doen? Want je laat niemand zo maar staan.
Waardering
Tot het moment dat Els met haar fiets kwam te vallen. Door complicaties bij de operaties loopt ze nu zelf met een stok en dan is dit soort vrijwilligerswerk helaas niet meer mogelijk. Terugkijkend zegt ze: “Het was zulk dankbaar werk! En een leuke groep van collega’s.” Maar het was ook fijn dat het ziekenhuis de vrijwilligers waardeert. Bijvoorbeeld bij een uitje voor het personeel, waar altijd ook vrijwilligers welkom waren.
Kortom: als je op zoek bent naar vrijwilligerswerk, dan raadt Els je dit zeker aan!