Breeduit
Soms waren er irritaties. Dan moest je slalommen om aan de overkant te komen. Twee, of zelfs drie dames die je al kletsend tegemoet zwommen. Breeduit naast elkaar, want ja, het gesprek moest wel worden gevoerd. En op de “terugweg” er wéér omheen, want tempo zat er natuurlijk niet in.
Tegenwoordig zijn er aparte banen. De baan voor de heel snelle zwemmers ontstond eigenlijk vanzelf. Want niemand wil door zo’n flipper of maaiende arm een dreun oplopen. Maar nu kan iedereen op eigen tempo vanaf het startblok naar de overkant.
Zinloos?
Zoals al eerder op Fief geschreven: zwemmen is heel goed voor je spieren. Want in het water ervaar je weinig belasting. Maar ja, van de ene kant naar de andere kant en dat steeds opnieuw… Dat voelt toch een beetje zinloos. Daar heb ik inmiddels iets op gevonden: Ik doe een wedstrijdje met mezelf. Dat betekent dus banen tellen. Maar ook de tijd bijhouden. Eén klok aan de muur geeft de minuten aan, de andere de seconden. En soms probeer ik soms zo lang mogelijk een goede zwemmer bij te houden. Daardoor wordt het zwemmen weer een uitdaging.
Meeleven
Maar er is ook nog die sociale kant. Want regelmatig hang je met een paar mensen aan de kant uit te blazen. En een praatje is dan al snel gemaakt. Je raakt betrokken bij elkaar en leeft met elkaar mee. Er zijn ook groepen zwemmers die na afloop een kop koffie drinken. Of op andere momenten met elkaar afspreken.
Dus nee, zwemmen is absoluut niet saai en meer dan alleen bewegen!