Juno Beach
Op 5 juni kwamen we aan in Courseulles-sur-Mer, gelegen aan Juno Beach. Een strand met een beladen historie. In de tweede wereldoorlog was dit de landingsplaats van vooral Canadese troepen. Na Omaha Beach was dit de meest verdedigde kustlijn. Veel Canadese militairen zijn hier gesneuveld voor onze vrijheid.
Het weer was vandaag typisch voor Atlantische kust: koud, winderig, en af en toe vlagen stevige regen. Tijdens onze wandeling begon het te plenzen en vluchten we een bar binnen om te schuilen.
Het gesprek
Naast ons tafeltje zat een man alleen met een biertje. Een vijftiger gekleed in een korte broek en een T-shirt. “Hi, where are you from”, vroeg hij. “The Netherlands”, antwoorde ik. Er ontstond een gesprek.
Zijn naam was Dave, Canadees en hij was hier omdat er morgen een bijeenkomst zou zijn in het Juno Beach memorial centre. Dit om te herdenken dat de landing van de Canadese troepen 81 jaar geleden had plaatsgevonden. En die wilde hij bijwonen. Waarom vroeg ik hem?
De oorlog heeft een grote invloed gehad op het leven van zijn opa en daarmee ook op de jeugd van zijn vader. Allebei waren overleden en om ze te eren, ging hij morgen naar de herdenking.
De toekomst
Ik trakteerde op nog een biertje. Dave zei dat hij in het dagelijks leven leraar Frans en geschiedenis was op een Canadese high school. Na de herdenking ging hij door naar de Arabische emiraten om daar op een school dezelfde vakken te geven. Een grote stap, want zijn vrouw ging mee, maar zijn drie volwassen dochters zouden in Canada blijven.
Afscheid.
Het was weer droog geworden. We stonden op en schudden elkaar de hand in de wetenschap dat we een bijzonder gesprek hadden gehad, maar elkaar nooit meer zouden zien...