Net na de oorlog werd ons land opgebouwd en zeker in mijn geboortestad speelde dat. Mensen werkten hard en hadden niet veel te besteden voor luxe. Maar Sinterklaas werd gevierd. En hoe...
Op 5 december. Zijn verjaardag gingen we vroeg uit bed. En dan stond de tafel in de huiskamer “vol", in mijn kinderogen dan, met kadootjes. En voor ieder een suikerbeest en chocoladeletter.
Met de kinderen naar de intocht
Elke intocht was een feest. Al vijftig jaar ga ik, sinds mijn kinderen klein waren, naar de haven van Maassluis. Mijn man kon er niet altijd bij zijn, want hij werkte vaak op zaterdag. Maar ik ging altijd.
Het feest begon als de stoomboot, eerst in de buitenhaven, zijn zware stoomfluit liet horen. De toenmalige spoorbrug moest eerst open en dan de Koepaardbrug en ja hoor. Daar was de stoomboot met Pieten en natuurlijk een vrolijk wuivende Sinterklaas. Veel pakjesboten voeren mee en de kinderen waren dolblij. Er werden liedjes gezongen. De Pieten liepen met hun jutezak vol snoepgoed en pepernoten tussen de kinderen . Ze deelden dit lekkers uit.
Sinterklaas werd op zijn paard geholpen en begon zijn tocht door Maassluis. De burgemeester heette hem en zijn Pieten altijd hartelijk welkom. Wij stonden in de rij om de Sint te begroeten en als je als kind geluk hebt, met een vol zakje snoep.
De intocht op 15 november
Ik sta weer langs de kant. Nu zonder kinderen. Zelfs de kleinkinderen vinden zich nu te groot. Maar ik blijf het een mooie en vooral leuke traditie vinden.
Wij hebben tenslotte een prachtige haven en mooie stoomboot.
Zie ik je misschien ook om deze feestelijke intocht mee te vieren?